عشق

عشق علي مظهــر آييــن ماسـت

زادگهــش قبـله‌گهِ ديــن ماسـت

 

مهــر علي مصـــدر ايمـــان بود

در دل هر شيــعـــه نمـايــان بود

 

عشق حقيــقي چو بيـــايـد به دل

مدعـــي عشق بمــــاند خجــل

 

عشق حقيـقي چـو نمــايـان شـود

دشــمن قتـــاله شيـــطان شـود

 

از پي اين عشق عمـــل مي رســد

جهـل و سيــاهـي ز درون مـي رود

 

مرتبه عشـق شــود آشكـــــار

عـارف حق جــوي شود رستـــگار

 

جوشش اين چشمــه ز بهـر وفاست

چشمه اين عشـق ز انفس جداســت

 

عاشق مجنون كه زميــن گيــر شد

قصه اين عشــق جهــانگير شـد

 

گرمي عـــاشق نه ز بهـر هـواست

عشق حقيـقي ‌ست كه بر دل رواست

 

روز ازل عشـــق چو آمــوختنــد

غيـرت عشــــاق برافروختنـــد

 

مستي اين عشـق كه سر مي‌رســد

نور عبـــادت به ثمــر مي‌رســـد

 

ذكـــر بود غنچه بستــان حق

گر شكفـد نور دهــد چون فلـــق

 

عشـق حقيقـي كه به دل جـا گرفت

نور حقيقــي‌ست كه مـأوا گرفــت

 

وانكه به عاشــق قــدح مـِـي دهد

چون دَمِ عيسي است كه در وي دمـد

 

آن دمِ عيســي كه به افســردگان

روح دمـــد زنـده كنــد مـردگان

 

عاقبت مستــي عاشـــق فنـاست

زنــده پــاينده ذاتــي خــداست

عباس شهرياري

 


اشعار عرفاني

صفحه شروع