غدير خم

 

روزي انـدر آخريـــن حــج الــوداع

وحي مي‌شــد بر نبي بي انقطـاع

 

زد نبي يك لحظه چشمان را به هم

چون ندايي مي‌رسيد از ذوالكــرم

 

گشت سنگيـن ابـروان بر صورتش

تا كه گويــد وحـــي را بر امتش

 

گفت او تـا كاروان مأوا كننــــد

از شترهـا آن جهــازان وا كننـد

 

در ميـــان گودي خم غديــــر

مسلمين گشتند جمع از امر ميــر

 

چون جهازان بر زميـن انبوه شـد

از جهـازي بر جهـازي كوه شــد

 

مصطفي شد با علـــي بر روي آن

تا نباشــد بين خلق اندر نهـــان

 

مصطفي زد دست بر رشــم علـي

تا بگويــــد بر خلايـق مطلبـي

 

زد ندا بــي‌ پرده ختـم الانبيــا

گوش داريـد آيتــي از كبريـــــا

 

آيتــي فرمــوده حــق از ايليــــا

كه علــي باشد ولــي در دو سرا

 

حجت حــق اين زمـان پايان گرفت

پــرتو انـــوار حــق ميـدان گرفت

 

هست حيــــدر والي از بهـــر شما

چون ندايـي آمــد از عــرش خــدا

 

اين ولــي حــق و هــاديّ شماست

رهبر عشـاق و فــاني در خــداست

 

نام مــولا گشت كـــرّار زمـــان

چون مكــرر آمـد او اندر جهــان

 

چون ندا بشنيــــد عبــاس از نهــان

گشت مجذوب صـــدا او در زمـان

عباس شهرياري

 


اشعار عرفاني

صفحه شروع