جانم رضا(ع)

درها به رويم بستـه شد از غم دلم بشكسته شد

جسم و روانم خسته شد   جانم رضــا جانم رضـا

 

اميد به عشقت بسته ام دل از همـه بگسسته ام

با مهـــر تو وابسته ام جانم رضـــا جانم

 

رضـا جوشي بزن بر جان و دل بيرون شـوم از آب و گل

نامت بگويـم متصـــل جانم رضــا جانم رضـا

 

اشكم ز چشمم شد جدا باشــم به عشقت مبتلا

از بار غـم گردم رهـــا جانم رضــا جانم رضــا

 

شوقــي درونم لانه كرد عشقت مرا ديوانـه كرد

آواره از كاشــانه كـرد جانم رضــا جانم رضــا

 

من آمــدم در كـوي تو فيضـي برم از بـوي تو

سيـري كنم از سوي تو جانم رضــا جانم رضـا

 

ديـدم بســـي زوّار تو روشن دل و بيمــار تو

از تربت و انـــــوار تو جانم رضــا جانم رضـا

 

عباس كه حيران گشته او از فيض درمان گشته او

مجذوب سلطـان گشته او جانم رضــا جانم رضا

 

عباس شهرياري

 


اشعار عرفاني

صفحه شروع