كاروان عشق

در نيمــه شب با كـاروان همــره شوم بــا ساربان

از كـوي و بـرزن مـي‌روم اي ساربـان اي ساربــان

 

لحظـه به لحظـه دم به دم در وقت مـوت و رفتنــم

با جسم و هم جان مي‌روم اي ساربــان اي ساربـان

 

سوزم چو شمعي در نهـان خالــي شود نفس زبــان

من سـوي خوبـان مي‌روم اي سـاربـان اي ساربـان

 

منزل به منـزل سـوي او جــان را برد گيسـوي او

با نـور ايمــــان مي روم اي سـاربـان اي ساربـان

 

امشب بود وقت وصـــال با او بگويم عرض حـــال

بـا جمع مستــان مي‌روم اي سـاربـان اي ساربـان

 

بعد از عقـوبت در زميــن از بهـــر عزت بهر ديـن

شـاد و خرامــان مي‌روم اي سـاربـان اي ساربـان

 

من مي‌روم با كــــاروان با كـاروان عشق و جــان

لبيـك گويــان مـي‌روم اي ساربـان اي سـاربـان

عباس شهرياري

 


اشعار عرفاني

صفحه شروع