نجـوا با حق

خدايــا من غريبــم به جسم خود اسيــرم

كه غربت شد نصيـبم كسـي جـز تو نبيـنم

 

اگر درد نهـــــانم غمي بـاشد بـه جـانم

كه سوزد جسم و جانم رسـد تـا استخـوانـم

 

به دل مهـــر تو دارم نيـــارم بر زبــــانم

چو من عشـق تو دارم رهـــــا از روزگارم

 

اگر فكـرت مدامــم بيــايي در خيـــالـم

چو ذكــرت بر زبـانم شـود سيــر نهــانم

 

اگر ذكـرت صفـــاتم شـود عشقت ثبــاتم

بســــوزاند روانــم شـود مهرت حيــاتم

 

اگر من بــاده خـوارم به كويت ســر سپارم

بـود عبـــاس نامـم به راهت جان ببــازم

استاد عباس شهرياري

 

اشعار عرفاني

صفحه شروع