جستجو :

شجره الاولياء

 

ولادت حضرت اسدالله الغالب علي بن ابيطالب(ع)

مشهور آنست كه آن حضرت در روز سيزدهم ماه رجب سال30 بعد از عام الفيل در ميان كعبه معظمه متولد شد. پدر آن حضرت ابوطالب، پسر عبدالمطلب بوده كه با عبدالله پدر حضرت رسول(ص) برادر بود و مادرشان حضرت فاطمه بنت اسد بن هاشم بن عبد مناف بوده است.

در بيان ولادت آن حضرت روايات بسيار است و آنچه به سندهاي بسيار وارد شده آنست كه روزي عباس بن عبدالمطلب با يزيد بن قعنب و با گروهي از بني هاشم و جماعتي از قبيله بني العزي در برابر خانه كعبه نشسته بودند، ناگاه فاطمه بنت اسد به مسجد در آمد و بحضرت اميرالمؤمنين(ع) نه ماهه آبستن بود و او را درد زائيدن گرفته بود. پس دربرابر خانه كعبه ايستاد و نظر به جانب آسمان افكند و گفت: پروردگارا! من ايمان آورده ام به تو و به هر پيغمبر و رسولي كه فرستاده اي و به هر كتابي كه نازل گردانيده اي و تصديق كرده ام به گفته هاي جدم ابراهيم خليل كه خانه كعبه بنا كرده اوست پس سئوال مي كنم از تو بحقِ اين خانه و بحقِ كسيكه اين خانه را بنا كرده است و بحقِ اين فرزندي كه در شكم من است و با من سخن مي گويد و به سخن گفتن خود مونس من گرديده است و يقين دارم كه او يكي از آيات جلال و عظمت توست، كه آسان كني بر من ولادت اين فرزند را.عباس ويزيد بن قعنب گفتند كه چون فاطمه از دعا فارغ شد ديديم كه ديوار عقب خانه كعبه شكافته شد و فاطمه از آن رخنه داخل شد واز ديده هاي ما پنهان گرديد. درب گشوده نشد‌دانستيم كه اين امر از جانب خداست و فاطمه بنت اسد(س) سه روز اندرون كعبه ماند. اهل مكه در كوچه هاي مكه اين قصه را نقل مي كردند تا روز چهارم رسيد پس فاطمه از همان موضع از ديوار كعبه بار ديگر شكافته شد وبيرون آمد و فرزند خود را در دست خويش داشت و مي گفت اي گروه مردم بدرستيكه حق تعالي برگزيد مرا از ميان خلق خود و فضيلت داد مرا بر زنانِ برگزيده كه پيش از من بوده اند، زيرا كه حق تعالي برگزيد آسيه دختر مزاحم را و او عبادت مي كرد

خدا را در موضعي كه عبادت خدا در آنجا سزاوار نبود مگر در حال ضرورت يعني در خانه فرعون و مريم دختر عمران را حق تعالي برگزيد و ولادت حضرت عيسي(ع) را بر او آسان گردانيد و در بيابان درخت خشك را جنباند و رطب تازه از براي او از آن درخت فرو ريخت و حق تعالي مرا بر آن هر دو زن زيادتي داد زيرا كه من فرزندي آوردم در ميان خانه برگزيده او و سه روز در آنجا محترم مانده و از ميوه هاي بهشت تناول كردم و چون خواستم كه بيرون آيم در حالي كه فرزندم در روي دستم بود هاتفي از غيب مرا ندا داد كه اي فاطمه اين فرزند را «علي نام كن كه بدرستيكه منم خداوند علي اعلي.

آن حضرت را چهار نام است در آسمان و زمين:

علي، ايليا، با حسن و با تراب

منتهي الآمال

تاريخ نگارش :3 / 03 / 1385     زمان نگارش : 7:23:31 P.M.



صفحه شروع   |   شجره الاولياء