جستجو :

شجره الاولياء

 

دربيان ولادت امام رضا(ع)

بدانكه در تاريخ ولادت آنجناب اختلاف است و اشهر آنست كه در يازدهم ذي القعده سنه صد و چهل و هشت در مدينه مشرفه متولد شده و بعضي يازدهم ذي الحجه سنه153 گفته‌اند كه بعد از وفات حضرت صادق(ع) بوده به پنچ سال، و موافق روايت اول كه اشهر است ولادت آنجناب بعد از وفادت حضرت صادق(ع) بوده به ايام قليلي و حضرت صادق(ع) آرزو داشت كه آنجناب را درك كند چه آن كه از حضرت موسي بن جعفر(ع) روايت شده كه مي‌فرمود شنيدم از پدرم جعفربن محمد(ع) كه مكرر به من مي‌فرمود كه عالم آل محمد(ع) در صلب تو است و كاشكي من او را درك مي‌كردم پس بدرستيكه او همنام اميرالمؤمنين(ع) است.

و شيخ صدوق روايت كرده از يزيدبن سليط كه گفت ملاقات كرده حضرت صادق(ع) را در راه مكه و ما جماعتي بوديم، گفتم به او پدر و مادرم فداي تو باد، شما امامان پاكيد و مرگ چيزي است كه هيچ كس را از آن گريزي نيست پس با من چيزي بگو تا برسانم به واپس ماندگان خود. حضرت فرمود آري اينها فرزندان منند و اين بزرگ ايشان است و اشاره كرد به پسرش موسي(ع) و در او است علم و حلم و فهم و جود و معرفت آنچه محتاجند مردم به آن در آنچه اختلاف مي‌كنند در امر دين خود. و در او است خلق و حسن جوار و او دري است از درهاي خداوند تعالي و در او صفتي است بهتر از اينها. پس گفتم پدر و مادرم فداي تو باد آن صفت چيست؟ فرمود بيرون مي‌آورد خداي عز و جل از او دادرس و فرياد رس اين امت را و نور و فهم و حكم اين امت را بهتر نورسيده محفوظ مي‌دارد به او خداي تعالي خونها را و اصلاح مي‌كند به او ميان مردم نزاعها را وانضمام مي‌دهد به او پراكنده‌ها را و التيام مي‌دهد به او شكسته‌ها را و مي‌پوشاند به او باران را و مطيع و فرمانبردار او شوند بندگان بهترين مردم باشد در عشيره او پيش از رسيدنش به بلوغ سخن او حكمست و خاموشي او علم است. بيان مي‌كند براي مردم آنچه را كه اختلافست در آن .

علامه مجلسي(ره) در جلاء العيون در احوال حضرت امام رضا(ع) فرموده. اسم شريف آن حضرت علي(ع) و كنيت آن حضرت ابوالحسن و مشهورترين القاب آنحضرت رضا است و صابر و فاضل و رضي و وفي و قره اعين المؤمنين و غيظ الملحدين نيز مي‌گفتند.

ابن بابويه به سند حسن ازبزنطي روايتكرده است كه به خدمت حضرت امام محمد تقي(ع) عرض كردم كه گروهي از مخالفان شما گمان مي‌كنند كه والد بزرگوار شما را مأمون ملقب برضا گردانيد در وقتي كه آن حضرت را براي ولايت عهد خود اختيار كرد.

حضرت فرمود: بخدا سوگند كه دروغ مي‌گويند بلكه حق تعالي او را برضا مسمي گردانيد براي آنكه پسنديده خدا بود در آسمان و رسول خدا و ائمه هدي(ع) در زمين از او خوشنود بودند و او را براي امامت پسنديدند گفتم آيا همه پدران گذشته تو پسنديده خدا و رسول و ائمه(ع) نبودند گفت بلي گفتم پس به چه سبب او را در ميان ايشان به اين لقب گرامي مخصوص گردانيدند گفت براي آنكه مخالفان و دشمنان او را پسنديدند و از او راضي بودند چنانچه موافقان و دوستان از او خشنود بودند. و اتفاق دوست و دشمن بر خشنودي از او مخصوص آنحضرت بود پس باين سبب او را به اين اسم مخصوص گردانيدند. و ايضاً بسند معتبر از سليمان بن حفص روايت كرده است كه حضرت امام موسي(ع) پيوسته فرزند پسنديده خود را رضا مي‌ناميد و مي‌فرمود كه بخوانيد فرزند مرا رضا و گفتم به فرزند خود رضا. و چون با آنحضرت خطاب مي‌كرد آن حضرت را ابوالحسن مي‌ناميد، پدر آن حضرت موسي بن جعفر(ع) بود و مادر آنحضرت ام ولدي بود كه اورا تكتم و نجمه و اروي و سكن و سمانه و ام البنين مي‌ناميدند و بعضي خيزران و صقر و شقراء نيز گفته‌اند و ابن بابويه به سند معتبر از علي بن ميثم روايت كرده است كه حميده مادر امام موسي(ع) كه از جمله اشراف و بزرگان عجم بود كنيزي خريد و او را بتكتم مسمي گردانيد و آن جاريه سعادتمند بهترين زنان بود در عقل و دين و حيا و خاتون خود حميده را بسيار تعظيم مي‌نمود. و از روزي كه او را خريد هرگز نزد او نمي‌نشست براي تعظيم و اجلال او پس حميده روزي با حضرت امام موسي(ع)گفتند اي بوجود آيد پاكيزه و مطهر خواهد بود. و او را به تو مي‌بخشم و از تو التماس مي‌كنم كه رعايت حرمت او بنمائي، چون حضرت امام رضا(ع) از او بوجود آمد او را به طاهره مسمي گردانيد.

استخراج از منتهي الآمال

تاريخ نگارش :3 / 03 / 1385     زمان نگارش : 7:27:20 P.M.



صفحه شروع   |   شجره الاولياء