جستجو :

شجره الاولياء

 

در بيان ولادت حضرت فاطمه زهرا (س)

شيخ صدوق به سند معتبر از مفضل ابن عمر روايت كرده است كه گفت از حضرت صادق (ع) سوال كردم كه چگونه بود ولادت حضرت فاطمه (س) ؟ حضرت فرمودند :چون خديجه اختيار مزاوجت حضرت رسول خدا (ص) نمود زنان مكه از عداوتي كه با آن حضرت داشتند از او هجرت نمودند و بر او سلام نمي كردند و نمي گذاشتند كه زني به نزد او برود، پس خديجه را با اين سبب وحشتي عظيم عارض شد وليكن عمده غم و جزع خديجه براي حضرت رسول اكرم (ص) بود كه مبادا از شدت عداوت ايشان آسيبي يه آن حضرت برسد.

چون به حضرت فاطمه (س) حامله شد فاطمه در شكم با او سخن ميگفت و مونس او بود و او را صبر ميفرمود . خديجه اين حالت را از حضرت رسالت پنهان ميداشت، پس روزي حضرت داخل شد ، شنيد كه خديجه سخن ميگويد با شخصي و كسي را نزد او نديد.

فرمود كه اي خديجه با كه سخن ميگويي ؟

خديجه گفت : فرزندي كه در شكم من است با من سخن ميگويد و مونس من است .

حضرت فرمود كه اينك جبرئيل مرا خبر ميدهد كه اين فرزند دختر است و اوست نسل طاهر با ميمنت و بركت و حق تعالي نسل مرا از او بوجود خواهد آورد و از نسل او امامان و پيشوايان دين به هم خواهند رسيد و حق تعالي بعد از انقضاي وحي ايشان را خليفه هاي خود خواهد گردانيد در زمين و پيوسته خديجه در اين حالت بود تا اينكه ولادت فاطمه ( عليهما السلام ) نزديك شد. چون درد زاييدن در خود احساس كرد به سوي زنان قريش و فرزندان هاشم كس فرستاد كه نزد او حاضر شوند ، ايشان در جواب او پيام فرستادند كه فرمان ما نبردي و قبول قول ما نكردي و زن يتيم ابوطالب شدي كه فقير است و مالي ندارد ،ما به اين سبب به خانه تو نمي آييم و متوجه امور تو نمي شويم.

خديجه چون پيغام ايشان را شنيد بسيار اندوهناك گرديد در اين حالت ناگاه ديد كه چهار زن گندم گون بلند بالا نزد او حاضر شده و به زنان بني هاشم شبيه بودند . خديجه از ديدن ايشان بترسيد ،پس يكي از ايشان گفت كه مترس اي خديجه كه ما رسولان پروردگاريم بسوي تو و ما ظهيران توايم. منم ساره زوجه ابراهيم(ع) و دوم آسيه است كه رفيق تو خواهد بود در بهشت و سيّم مريم دختر عمران است و چهارم كلثوم خواهر موسي ابن عمران است كه حق تعالي ما را فرستاده است كه در وقت ولادت نزد تو باشيم وتو رابر اين حالت معاونت نماييم پس يكي از ايشان در جانب راست خديجه نشست و ديگري در جانب چپ و سيم در پيش رو و چهارم در پشت سر. پس حضرت فاطمه (س) پاك و پاكيزه فرود آمد و چون به زمين رسيد نوري از او ساطع گرديد به مرتبه اي كه خانه هاي مكه را روشن گردانيد و در مشرق و مغرب زمين موضعي نماندمگر آنكه از آن نور روشن شد و ده نفر از حورالعين به آنجا در آمدندوهر يك ابريقي و طشتي از بهشت در دست داشتند و ابريقهاي ايشان مملو بود از آب كوثر پس آن زني كه در پيش روي خديجه بود حضرت فاطمه را برداشت و با آب كوثر غسل داد و دو جامه سفيدي بيرون آورد كه از شير سفيدتر و از مشك و عنبر خوش بوي تربود و فاطمه(س) را در يك جامه از آن پيچيد و جامه ديگر را مقنعه او گردانيد پس او را به سخن در آورد و فاطمه (س) فرمود:

«اشهد ان لا اله الا الله و انّ ابي رسول الله سيد الانبيا و انّ بعلي سيد الاوصيا و ولدي ساده الاسباط»

پس بر هر يك از آن زنان سلام كرد و هر يك را به نام ايشان خواند پس آن زنان شادي كردند و حوريان بهشت خندان شدند و يكديگر را بشارت دادند به ولادت آن سيده زنان عالميان.

حضرت امام صادق(ع) فرموده كه فاطمه (س) را 9 نام است نزد حق تعالي :

فاطمه و صديقه و مباركه و طاهره و زكيه و راضيه و مرضيه و محدثه و زهرا،

پس حضرت فرمودند كه آيا ميداني كه چيست تفسير فاطمه ؟

سپس ادامه داد : فاطمه يعني بريده شده است از بديها.

منتهي الآمال

تاريخ نگارش :3 / 03 / 1385     زمان نگارش : 7:03:37 P.M.



صفحه شروع   |   شجره الاولياء