جستجو :

شجره الاولياء

 

وقايع بعد از شهادت امام حسين(ع) در كربلا

چون حضرت سيد الشهداء(ع) به درجه رفيعه شهادت رسيد اسب آنحضرت در خون آن حضرت غلطيد و سر و كاكل خود را به آن خون شريف آلايش داد به اعلي صوت بانك و عويلي برآورد و روانه بسوي سراپرده شد. چون نزد خيمه آن حضرت رسيد چندان صيحه كرد و سر خود را بر زمين زد تا جان داد. دختران امام(ع) چون صداي آن حيوان را شنيدند ازخيمه بيرون دويدند، ديدند اسب آن حضرت است كه بي صاحب، غرقه بخون مي‌آيد پس دانستند كه آنحضرت شهيد شده. آن وقت غوغاي رستخيز از پردگيان سرداق عصمت بالا گرفت و فرياد واحسيناه و وا اماماه بلند شد.

راوي گفت چون لشگر، آن حضرت را شهيد كردند به جهت طمع ربودن لباس او، بر جسد مقدس آن شهيد روي آوردند.

منتهي الآمال

تاريخ نگارش :3 / 03 / 1385     زمان نگارش : 7:06:50 P.M.



صفحه شروع   |   شجره الاولياء